آشنائی با شبكه های WAN

WAN ( برگرفته از wide-area network ) ،‌ يك شبكه ارتباطی است كه يك حوزه جغرافيائی گسترده نظير يك شهرستان ، استان و يا كشور را تحت پوشش قرار می دهد. اين نوع شبكه ها دارای مشخصات منحصربفرد مختص به خود می باشند كه آنان را از يك شبكه محلی متمايز می نمايد .

ويژگی های يك شبكه WAN

شبكه های WAN ،‌ يك حوزه جغرافيائی گسترده نظير يك شهرستان ، استان و يا يك كشور را تحت پوشش قرار داده و معمولا از امكانات ارائه شده توسط شركت های مخابراتی استفاده می نمايند . اين نوع شبكه ها دارای خصوصيات زير می باشند :

  • دستگاه های موجود در يك حوزه جغرافيائی گسترده را به يكديگر متصل می نمايند .
  • از سرويس های ارائه شده توسط شركت های مخابراتی به منظور حمل داده استفاده می نمايند .
  • از اتصالات سريال مختلف به منظور دستيابی به پهنای باند در يك حوزه جغرافيائی گسترده استفاده می نمايند .

تفاوت يك شبكه WAN با LAN

شبكه های WAN دارای تفاوت های عمده ای نسبت به شبكه های LAN می‌باشند . مثلا” برخلاف يك شبكه LAN كه ايستگاه ها ، دستگاه های جانبی ، ترمينال ها و ساير دستگاه های موجود در يك ساختمان و يا منطقه جغرافيائی محدود و كوچك را به يكديگر متصل می نمايد ، شبكه های WAN امكان مبادله اطلاعات بين دستگاه های موجود در يك حوزه جغرافيائی گسترده را فراهم می نمايند . سازمان ها و موسسات می توانند با استفاده از اين نوع شبكه ها ،‌ دفاتر و نمايندگی های خود را كه در مناطق مختلفی توزيع شده اند به يكديگر متصل تا امكان مبادله اطلاعات بين آنان فراهم گردد .
جدول زير تفاوت بين شبكه های LAN و WAN را با توجه به حوزه جغرافيائی تحت پوشش نشان می دهد :

فاصله بين دستگاه ها توزيع دستگاه ها نوع شبكه
۱۰m يك اطاق LAN
۱۰۰m يك ساختمان LAN
۱۰۰۰m=1km يك دانشگاه LAN
۱۰,۰۰۰m=10km يك شهر WAN
۱۰۰,۰۰۰m=100km يك كشور WAN
۱,۰۰۰,۰۰۰m=1,000km يك قاره WAN
۱۰,۰۰۰,۰۰۰m=10,000km چندين قاره WAN

جايگاه WAN در مدل مرجع OSI

شبكه های WAN در لايه فيزيكی و لايه data link مدل مرجع OSI كار می كنند . با استفاده از اين نوع شبكه ها ، می توان شبكه های محلی موجود در مكان های متعدد و مسافت های طولانی را به يكديگر متصل نمود .

شبكه های WAN امكانات و پتانسيل های لازم به منظور مبادله بسته های اطلاعاتی و فريم ها بين روترها ، سوئيچ ها و شبكه های محلی را ارائه می‌نمايند .

تجهيزات و دستگاه های استفاده شده در شبكه های WAN

در شبكه های WAN از تجهيزات و دستگاه های متعددی‌ استفاده می گردد :

دستگاه آيكون عملكرد
روتر دستگاه های لايه سوم كه امكان ارتباط بين شبكه ای و پورت های اينترفيس WAN را ارائه می نمايند.
سوئيچ دستگاه های لايه دوم كه از آنان جهت اتصالات مورد نياز برای مبادله داده ، صوت و ويدئو استفاده می‌گردد.
مودم ينترفيس های لازم برای سرويس های مختلفی نظير ISDN ، T1/E1 و يا Voice – grade را ارائه می نمايند .
سرويس دهنده مخابراتی دستگاه هائی كه از آنان به منظور تمركز و مديريت ارتباطات dial-in و dial-out كاربران استفاده می گردد .

پروتكل های data link شبكه های WAN

پروتكل های data link نحوه حمل فريم ها بين سيستم ها بر روی يك لينك داده را تشريح می نمايند .از پروتكل های فوق به منظور كار بر روی لينك های اختصاصی Point-to-Point و يا سرويس های سوئيچ Multi-access نظير Frame Relay استفاده می گردد .

استانداردهای WAN توسط مراكز و موسسات متعددی تعريف و مديريت می گردد :

  • ITU-T ( برگرفته از International Telecommunication Union-Telecommunication Standardization Sector )
  • ISO ( برگرفته از International Organization for Standardization )
  • IETF ( برگرفته از Internet Engineering Task Force )
  • EIA ( برگرفته از Electronic Industries Association )

LAN – Local Area Network

LAN شبکه ای است که ارتباط مابین دستگاه های موجود را تقریبا در فواصل کوتاه برقرار می نماید. شبکه موجود در یک ساختمان اداری، یک مدرسه، یک خانه ، نمونه هایی از شبکه های LAN مجزا می باشند، ممکن است یک ساختمان داری چندین شبکه LAN کوچک (مثلا هر اطاق یک LAN) باشد، همچنین ممکن است چند ساختمان کنار هم دارای یک شبکه LAN واحد باشند. در شبکه های مبتنی بر پروتکل TCP/IP، شبکه LAN معمولا ولی نه همیشه، تنها از یک IP Subnet واحد استفاده می نمایند.

در کل به شبکه هایی که در فواصل محدود فعالیت می نمایند LAN گفته می شود، صاحبان این شبکه ها معمولا یک شخص یا سازمان می باشد و کنترل و مدیریت آنها نیز توسط همین شخص یا سازمان صورت می گیرد.